บทที่ 90 เธอเป็นเมียฉัน

"ฉันบอกให้เธอมานั่งตรงนี้"

น้ำเสียงของเขาเย็นลงกว่าเดิม ดวงตาคมกริบไม่ยอมละไปจากเธอแม้แต่วินาทีเดียว

บรรยากาศในห้องประชุมเงียบกริบราวกับไร้ซึ่งเสียงลมหายใจ ทุกคนต่างรับรู้ได้ถึงแรงกดดันที่ปกคลุมไปทั่ว แม้แต่ธันวาเอง ยังหรี่ตามองเหมันต์ด้วยความไม่พอใจ

พาฝันยืนลังเล... เธอไม่อยากทำให้บรรยากาศแย่ไปกว่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ